กว่าพันปี หลังจากที่นักบุญ St. Corbinian กับหมีป่าซึ่งมีหน้าที่

แบกสำภาระเดินทางจากโรมกลับมายังเมืองไฟรซิงค์เมืองเก่าแก่แห่ง

คริสต์จักร ในเดือนกันยายนพุทธศักราช 2551 เสมือนไอแห่งรอยพระ

พุทธบาทก็ได้ประทับลง ณ.เมืองนี้เช่นกัน เมื่อพระ ฟิลิปป์ ฐิตธมฺโม

ตัดสินใจหวนกลับสู่บ้านเกิด เมืองไฟซิงค์ ประเทศเยอรมนี หลังจากที่

ใช้ชีวิตในเพศบรรพชิต อยู่ต่างประเทศเกือบห้าพรรษา แรกเริ่มได้บวช

ในพุทธศาสนาฝ่านมหายานที่ประเทศไต้หวันและได้อุปสมบทเปลี่ยนเข้า

สู่ฝ่ายเทรวารที่วัดบ้านทุ่งเสรี กรุงเทพในเวลาต่อมา ท่านฐิตธมฺโม

มีความตั้งใจอย่างแรงกล้าที่จะอุทิศตนเพื่อพุทธศาสนาและต้องการ

ดำเนินชีวิตตามรอยพระพุทธบาทในเมืองคาทอริคอันเป็นเมืองเกิดของ

ท่านเองเพื่อที่พุทธศาสนาจะได้มาเจริญเฟื่องฟูในดินแดนตะวันตกสืบ

ต่อไป

เมื่อวัดพุทธได้ก่อกำเนิดขึ้น แนวทางการดำเนินชีวิตตามหลักพุทธ

ศาสนา คำสั่งสอนของพระศาสดาก็จะเผยแผ่ไปสู่กลุ่มคนในไฟรซิงค์

และเมืองใกล้เคียง โดยเฉพาะความเข้าใจถึงหลักอริยสัจสี่ คือ การมี

อยู่ของทุกข์ เหตุแห่งทุกข์ ความดับทุกข์ และ หนทางไปสู่ความดับ

ทุกข์ ซึ่งสำคัญมาก สามารถนำไปปฏิบัติเพื่อให้ทุกข์ดั(ทุกขนิโรธคา

มินีปฏิปทา)ซึ่งประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันได้เป็นอย่างดี

ในช่วงต้นพระสงฆ์ยังไม่มีที่พักถาวร จนกระทั่งในเดือนกุมภาพันธ์

พุทธศักราช2552กลุ่มพุทธศาสนิกชนผู้ศรัทธาได้รวมใจกันเช่าบ้าน

ขนาดเล็กที่ตั้งอยู่บนเนินเขาใจกลางเมืองไฟรซิงค์ และห้อมล้อมไปด้วย

สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของศาสนาคริตส์ให้เป็นที่พำนักของสงฆ์

และให้ชื่อว่า วัดโพธิ์ ไฟรซิงค์ (หมายถึงสถานที่ตรัสรู้)ต่อมาในเดือน

พฤษภาคม ทางวัดได้เชิญพระเถระจากพม่ามาประจำอีกหนึ่งรูปคือท่าน

มหาเตโชภาสา และในเดือนสิงหาคม ก็มีพระมาเพิ่มเป็นรูปที่สาม คือ

พระคเวสโก ชาวเช็ก จะจำวัดอยู่ที่นี่ตลอดช่วงเข้าพรรษา ท่านได้อุทิศ

แรงกายและแรงใจช่วยเหลือวัดอย่างมากมาย ทั้งด้านการก่อตั้งวัด

ให้การอบรมธรรมะและสอนปฏิบัติธรรมแก่บุคคลทั่วไป