တရား တရား ( ၃ )

တရားတရား- အမွတ္(၂) ေဆာင္းပါးမွာ စတုရာကၡကမၼ႒ာန္းကို ေျပာမယ္လို ့ ပဋိညာဥ္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ နည္းက လည္းကႏၷီနည္းကို ေျပာမယ္လို ့ ဆုိခဲ့ပါတယ္။ အက်ယ္ကိုေတာ့ ဒီေနရာမွာ မေျပာေတာ့  ပါဘူး၊   International Kanni Foundation မွာ အက်ယ္တ၀င့္ ဖတ္ရႈနိုင္ပါတယ္။ ဒီေနရာ တရား နဲ ့ မွတ္စင္အတြင္း ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ အျဖစ္ပ်က္ကို ဦးစားေပး ေျပာပါမယ္။
ဗုဒၶါနဳႆတိ ပြါးမ်ားပံု- အရဟံ- လုိ ့စိတ္ထဲက ဆိုျပီး ၀င္ေလ ကို ရွဴ သြင္းပါ၊ အရဟံ- လို ့ စိတ္ကဆိုျပီး ထြက္ေလကိုျပန္ထုတ္ပါ။ မိမိစိတ္ျငိမ္လာျပီဆိုရင္ ဘုရားရွင္ရဲ ့ ဂုဏ္ေတာ္အေရာက္ အာရံုျပဳျပီး ကိေလသာကင္းစင္ေတာ္မူေသာ ျမတ္ စြာဘုရားဆိုျပီး ၀င္ေလ ထြက္ေလတိုင္းမွာ ရႈမွတ္ေပးပါ။ဒီလိုနည္းနဲ ့ အခ်ိန္ရသေလာက္ ပြါးမ်ားေပးပါ။( အင္တာေနရွင္နလ္ကႏၷီေဖာင္းေဒးရွင္း ၀က္ဘ္ဆိုက္မွ)။
နည္းကို ဆရာက ေပးလိုက္တာနဲ ့ မနက္ခင္း ၀၄:၃၀ အိပ္ယာမွထကာ စတင္ အရဟံ- ဂုဏ္ေတာ္ကို မိမိေနရာေက်ာင္းေရွ ့မွာ စတင္ ၀၆:၃၀ ထိ နွစ္ရာရီ မျပင္ဘဲ ထိုင္ခ်လိုက္တယ္။ အထင္ၾကီးေအာင္ ေျပာတာမဟုတ္ဘူးေနာ္။ၾကည့္အံုး၊ ၾကာတယ္လည္းမထင္မိဘူး။ ဟုတ္တယ္ တကယ္ေျပာတာ၊ မၾကာခင္မွာပဲ ခဏေလးမွတ္လိုက္ရတာ အိပ္ေပ်ာ္သြားတာ။ ကိုယ့္ကိုယ္ေတာ့ အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္ မထင္မိ။ ဘာလို ့ျပန္သိရတာလဲဆိုေတာ့- ေန ့ခင္းပိုင္းေတြမွာႏွစ္နာရီဆိုတာ အၾကာၾကီးပဲ ဆိုတာ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အင္းေသခ်ာတယ္၊ ငါ အိပ္ေပ်ာ္တာပဲလို ့။ဘာမွလည္း အဲဒီအခ်ိန္မွာမေတြးလိုက္မိခဲ့ဘူး။
ေန ့ခင္းပိုင္းေတြမွာ ဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ္မွတ္ေနတဲ့ ၾကားက အေတြးေတြက တသီၾကီး ၀င္လာ တယ္၊ ျပန္လည္ သတိ၀င္လာတာနဲ ့ ေတြးလက္စ အေတြးက အလိုလို ဖ်က္ေတာက္ျပီးျဖစ္ျပန္ေရာ။ မွတ္ပါမ်ားလာေတာ့ အေတြး၀င္ခ်ိန္နည္းသြားတယ္၊ ကိုယ့္စိတ္က ကိုယ္လိုသလိုလုပ္ရမွန္းသိလာ တယ္။ အေတြးကေတာ့ နညး္နည္းလြတ္သြားတာနဲ ့ေတြးတတ္တယ္။ ေတြးတာမွျပီးခဲ့တာေတြလည္း ျပန္ေတြးရံုတင္မကဘူး ေနာက္လာမည့္ဟာေတြကိုလည္း ဘာလုပ္မယ္၊ ဘာျဖစ္ခ်င္တာ.. စတာေတြက မယံုနိုင္လိုက္ေအာင္ပဲ။ စိတ္က ေပၚလာတဲ့အာရံုတစ္ခုေပၚလာရင္ ဖ်က္ခနဲကုိသိလိုက္မွ ၊ အဲလိုမသိလိုက္ရင္ မီးခိုးမဆံုးမိုးမဆံုး ေလလာခ်ိန္ မီးေလာင္သလိုမ်ိဳး မျပီးေတာ့ပါဘူး။ အာနပါန နဲ ့တြဲျပီးမွတ္လို ့ေတာ္ရဲ ့၊ ဒီတိုင္း ပလိန္းသာ ဘုရားကိုအာရံုျပဳရမယ္ဆိုရင္ ဆက္လြင့္ေလာက္တယ္။ အာနပါန ဟာ ေမာဟစရိုက္ရွိသူ၊ အေတြးမ်ားသူ အတြက္ အသင့္ေတာ္ဆံုးကမၼ႒ာန္းလို ့ ဆိုထားတာ ပဲေလ။ တစ္ခါတေလ ဘုရားရဲ ့ ဂုဏ္ေတာ္ကို စိတ္မွာထင္ပြါးခုိင္းတာကို မိမိ အေနနဲ ့ စိတ္ကအျမန္ ပုတီးစိပ္သလို အရဟံ- အရဟံ လို ့ ခပ္ျမန္ျမန္ ဆိုျဖစ္သြားတာလဲ ရွိေသးတယ္။ ကိုယ္ျဖစ္ပ်က္သမွ် ကို ကမၼ႒ာန္းဆရာေတာ္ကို ေျပာျပေတာ့ – အဲလို မျမန္ရဘူးတဲ့၊ သူေရ ့ကဆိုျပတာကေတာ့ တကယ္ သရုပ္ပါတယ္၊ မွန္မွန္ကန္ကန္ ေျဖးေျဖးေအးေအး တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ရွိလွပါတယ္။ ၀င္ေလ အရဟံ၊ ထြက္ေလ အရဟံ။ တစ္ခ်က္ခ်င္း မွတ္ပါတဲ့။ ဒီကလည္း ကိုယ့္အေၾကာင္းေျပာျပတယ္ေလ- တပည့္ေတာ္က ေႏွးရင္ အေတြးစေတြ မ်ားလြန္းလို ့ ဘုရား တင္ေလွ်ာက္လိုက္တယ္။ျဖစ္သြားမွာပါ။ ေအးေအးေဆးေဆး ပံုမွန္ေလး သာ လုပ္ပါတဲ့။ အင္း- ဒါေတြလည္း ျဖစ္တတ္ေသးတယ္ေနာ္။ ဒါေတာင္ေတာထဲမွာမိုလို ့ ေတာ္ေသးရဲ ့။ တစ္ခါတေလက်ေတာ့ အရဟံ- ပါြးမ်ားရင္းက ကိုယ္ေလ့ လာ ဖူးတဲ့ ဘုရားနဲ ့စပ္မိစပ္ရာ အမွတ္ရျပန္ေရာ။ ေအာ္- ျမတ္စြာဘုရားက ေတာထဲမွာ တစ္ပါးတည္း ေနခဲ့တာေတြ ရွိတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားေနေတာ္မူခဲ့တာဟာ အာရံုမ်ားတဲ့ ျမိဳ ့ရြာေတြက ခြါ ေတာထဲမွာ စိတ္ေအးျငိမ္းစြာေနလိုတဲ ့အခါမ်ိဳး၊ တစ္ခါတရံ ဘာမဟုတ္တဲ ့ ကိစၥေလးေတြနဲ ့ ေျပာဆို ဆံုးမ-မရတဲ့ ေကာသမၺီရဟန္းေတြမ်ိဴး ေတြနဲ ့ေတြ ့ ၾကံဳ ရတဲ့အခါ ေတာထဲမွာ ေနခဲ့ဖူးတယ္- လို ့ေတြးမိျပန္ေရာ။ အဲဒီလို အေတြးက ေကာင္းေတာ့ ေကာင္းပါရဲ ့၊ ဒါေပမယ့္ ခု လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္က ဗုဒၶါနဳႆတိ- ကို အာနပါန နဲ ့တြဲျပီး အားထုတ္ေနတာေလ။ အဲဒါနဲ ့ပဲ ကိုယ္လုပ္ရမယ့္ အလုပ္ကို ဦးစားေပး လုပ္ခဲ့ျပန္ပါေရာ။ျမတ္စြာဘုရား ေဟာတာမူထားတာ ရွိပါတယ္ ပစၥဳပၸန္တည့္တည့္ အလုပ္လုပ္ရမယ္ ဆုိတာ။ ဒီလိုနဲ ့ ကိုယ္လမ္းေၾကာင္းဘာပဲေတြးမိ ေတြးမိ အေတြးစကို ဖ်က္နိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားခဲ့ရပါတယ္။
ခုေလာေလာဆယ္မွာ အဲဒီအေၾကာင္းကို ဂ်ာမနီနိုင္ငံက လူေတြကို စတင္သင္ေပးေနပါျပီ။ သင္ေပးေတာ့ ဒီလို ပါြးမ်ား ျခင္းရဲ ့ အက်ိဳးေတြကိုလည္း ထည့္ေျပာျဖစ္တယ္။အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶ သာသနာျပဳ တကၠသိုလ္ေလ့လာခဲ့စဥ္က မွတ္သားခဲ့ဖူးတာပါ။အက်ိဴးတရား ေတြက ၁၃ မ်ိဴးေတာင္ ျပထားပါတယ္၊ ဆရာၾကီး ေဒါက္တာမင္းတင္မြန္ေရးတဲ့ သမထ-စာအုပ္ထဲမွာပါ။ အဲဒါေတြက-
၁။ဘုရားကို ေလးေလးနက္နက္ ရိုေသးေလးစားလာမယ္။
၂။ဘုရားအေပၚ ယံုၾကည္မႈ အျပည့္ရွိလာမယ္။
၃။သတိ ပိုေကာင္းလာမယ္။
၄။နားလည္သိရိွမႈေတြ အားေကာင္းလာမယ္။
၅။ၾကိးမားတဲ့ကုသိုလ္ရရွိမယ္။
၆။ႏွစ္သက္မႈ(ပီတိ)၊ ခ်မ္းသာမႈ (သုခ) ရရွိမယ္။
၇။ေၾကာက္ရြံ ့ ထိတ္လန္ ့မႈေတြ ကင္းေ၀းမယ္။
၈။နာက်င္မႈေတြ သည္းခံလာနိုင္မယ္။
၉။ ျမတ္စြာဘုရားေရွ ့ေမွာက္ေရာက္ေနသလို ခံစားလာရမယ္။
၁၀။ကိုယ့္တစ္ခုလံုး ဘုရားအာရံုနဲ ့မႊမ္းထားလို ့ ျမတ္စြာဘုရားခန္းလိုမ်ိဳး ပူေဇာ္ထိုက္ သလိုမ်ိဳး       ျဖစ္မယ္။
၁၁။စိတ္က ျမတ္စြာဘုရားအေပၚ အျမဲ ညြတ္ေနမယ္။
၁၂။မေကာင္းတာလုပ္ဖို ့အခြင္ၾကံဳေသာ္မွ ဘုရားနဲ ့မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေတြ ့ေနသလိုမ်ိဳးထင္ျပီး လုပ္ရမွာရွက္လာမယ္။
၁၃။ မဂ္ဖိုလ္ မရေတာင္မွ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ ့ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ရဖို ့ဦးတည္ပါတယ္။

ဒါကေတာ့ အတတ္နိုင္ဆံုး ဘာသာျပန္ေပးထားတာပါ။ စာဖတ္သူအမ်ားစု နားလည္ဖို ့အတြက္ ရည္ရြယ္တာပါ။ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အက်ိဳးတရားက သူ ့ဖာသာ ေရာက္လာပါလိမ့္မယ္။ မေရာက္ေသးရင္ ကိုယ္လုပ္တာ လိုအပ္ေသးလို ့ဘဲ ေျပာရမလား၊ ဆက္ၾကိဳးစားၾကည့္လိုက္ပါ လို ့ တိုက္တြန္း ့ေျပာဆိုခ်င္ပါေတာ့တယ္။

ဆက္လက္ ေရးသားသြားပါမယ္….

အရွင္ေတေဇာဘာသ
သုဒၶံ အတၱာနံ ပရိဟရ ႏၱဳ

(မိမိစိတ္ကို ျဖဴစင္ေအာင္ ထားနိုင္ၾကပါေစ)