.

ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီး အရွင္အဂၤုလိမာလ မေထရ္ျမတ္

.

ပထမပိုင္းမွာ အဂုၤလိမာလ-တဲ့ ေဟ့ …….တဲ့။

ယခု ဒုတိယပိုင္းမွာေတာ့- ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး အရွင္အဂုၤလိမာလ လုိ ့ ျမန္မာလို တရိုတေသ ေျပာခ်င္ပါ တယ္။ဘာလို ့လဲဆိုေတာ့ ျမန္မာနိုင္ငံမွာ တကယ္ေလးစားစရာ ၾကည္ညိဳစရာ ေကာင္းတဲ့ ရဟႏၱာ ဆရာ ေတာ္မ်ားျဖစ္ျဖစ္၊ သီလသမာဓိ ျပည့္စံုတဲ့ သက္ေတာ္ရွည္ ဆရာေတာ္ မ်ားကို ျဖစ္ျဖစ္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး လို ့ သံုးေလ့ရွိပါတယ္၊ တစ္ခ်ိဳ ့လည္း ပုထုဇဥ္ ရဟန္းမ်ားသာ ရွိပါလိမ့္ဦးမယ္။ သို ့ေပမယ့္ ဆရာေတာ္တင္ အားမရ ေသး၊ ဘုရားၾကီး ဆိုတဲ့ ၀ိေသသနဆင့္ပုဒ္ထပ္ထည့္တယ္ မဟုတ္ပါလား။

ခုလည္း ၀ါေတာ္ အရ ၾကည့္ရင္ ၾကီးမွ ရဟန္း ၀တ္လာသူမို ့ ၀ါအေနနဲ ့ငယ္ကားငယ္ နိုင္ပါတယ္။ သူ ့ရဲ ့ တရား အေတြ ့အၾကံဳ ရဟန္းငယ္မ်ိဳး မေနထိုင္ပါ။ တကယ္တည္ၾကည္သြားျပီ။ မေထရ္ လို ့ ေခၚဆိုရမယ့္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး အစစ္ပါ။ သူ ့ အေၾကာင္းကို ေသခ်ာဖတ္ၾကည့္ပါက ခုေခတ္ ကိုယ္ ၾကည္ညိုေလး စားေလာက္ေသာ ဆရာေတာ္မ်ားနဲ ့မျခား ျမင္တတ္ပါလိမ့္မယ္။

သူ ဟာ ဘ၀ရဲ ့ အမွားအမွန္ကို သိေနျပီမို ့ ရဟန္းေဘာင္၀င္ေရာက္ခဲ့တာ။ ဒါေပမယ့္ လူေတြက သူ ့ကို မယံုၾကည္ရံုမက တစ္အိမ္၀င္ တစ္အိမ္ထြက္ လမ္းၾကိဳ လမ္းၾကား ဆြမ္းခံသြားရာ ခဲဆြမ္း၊ဒုတ္ဆြမ္း မ်ားသာ ေလာင္းလွဴခဲ့ၾက တယ္။ သူ ့ခမ်ာ သပိတ္ကကြဲ၊လူမွာလည္းေခါင္းေပါက္ထိပ္ကြဲ ေသြးသံတရဲရဲ နဲ ့ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္ဘုရားထံ ေရာက္လာခဲ့တယ္။ နဂိုရ္ လူ ့ဘ၀စိတ္မ်ိဳးသာရွိခဲ့ရင္ ဒီလူေတြ မေခ်ာင္ဘူး၊ဒီလူေတြကလဲ ျပန္မလုပ္မွန္းသိေလေလ ေယာင္တတ္ေလေလ။ သည္းခံျပန္ေတာ့လည္း ေၾကာက္တယ္ မွတ္ေနၾကတယ္။တကယ္ေတာ့ အဂၤုလိမာလ ဟာ ခႏၱီဆိုတဲ့ တရား ႏွလံုးသားမွာကိန္း၀ပ္သြားခဲ့ပါျပီ။ ခႏၱီကို

လက္ကိုင္ထားရင္ ေအာက္ထစ္ဆံုး ေျပာရရင္ မူရင္း ျဖဴစင္တဲ့ စိတ္ဓာတ္မပ်က္စီးဘူး၊ အက်ိဳးရွိရာကို ျဖစ္ေစမယ္၊ နတ္ျပည္လည္း ေရာက္နိုင္တယ္။ မသူ ့သိထားတာက အဲဒီအဆင့္ေတြကို လြန္ေျမာက္သြားပါျပီ၊

ေလာကီအဆင့္ကို လြန္ေျမာက္ျပီး ေလာကုတၱရာနယ္ထဲ လံုးလံုးလ်ားလ်ား ေရာက္ခဲ့ပါျပီ။ ဘုရားရွင္ကိုလည္း ဒီအေၾကာင္း ေလွ်ာက္ျပခဲ့တယ္။

တကယ္သူဟာ တရား အလုပ္ကို ျပီးေျမာက္ေအာင္ျမင္တဲ့ အထိ က်င့္ၾကံအားထုတ္ခဲ့တာပါ။ ပထမေတာ့ တရားအားထုတ္လို ့ မရဘူး၊ သူ ့ရဲ ့စိတ္ထဲမွာ သူလုပ္ခဲ့တဲ့ လူေတြကိုလက္ေခ်ာင္းေလးေတြကို က်က်နန ဖ်က္ျပီး လည္ဆြဲတာေတြ၊သူ ့သတ္ခဲ့ပံု နည္းစနစ္ေတြက အာရံုထဲမွာေပၚလာတယ္။ တားမရျဖစ္ေနတယ္။စိတ္ျငိမ္းခ်မ္းမႈမရွိခဲ့ဘူး။ ဒါဟာ တရားထုတ္တဲ့ ေယာဂီတိုင္း အနဲနဲ ့အမ်ားဆိုသလို ေတြ ့ရတတ္တာပါ။

.

ဒါေပမယ့္ သူ မေလွ်ာ့ဘူး၊ ေနာက္ေတာ့ အေတြးကို ရေအာင္ေဖ်ာက္ တရားမွတ္ရသည္အထိ အေရာက္

ေလွ်ာက္ လွမ္းခဲ့ ပါတယ္။

ခုေတာ့ သူ ့ရဲ ့သည္းခံျခင္းတရား ၾကည့္ပါ၊လံုး၀ကို ေျပာင္းလဲသြားပါျပီ။ဘုရားရဲ ့တရားဘယ္ေလာက္စြမ္း သလဲဆိုတာ။ ဘုရားရွင္ တရားဆိုတာ ၾကားနာရရံုပင္ ကိုယ့္မွာရွိတဲ့ အပူေတြ ကင္းစင္နိုင္တယ္၊ ေျပာတဲ့ က်င့္မယ္ဆိုရင္ လက္ေတြ ့ခ်မ္းသာမယ္၊ နိဗၺာန္စခန္း နဲ ့နီးသထက္နီးလာျပီး အေရာက္သြားနိုင္ပါတယ္။ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းေတြကို ေလွ်ာက္ျပေတာ့ ဘုရားရွင္က ေျပာဆိုေတာ္မူျပန္တယ္- အဂၤုလိမာလ ဒါေတြဟာ သင္လုပ္ခဲ့တဲ့အရာေတြဟာ ကိုယ္ယူထားတဲ့ အေၾကြးဆပ္ရတာ၊ စိုက္တဲ့ မ်ိဳးေစ့အတိုင္း အပင္ေပါက္တာ။ငါဘုရားနဲ ့မေတြ ့ရင္ မေရတြက္နုိင္ေလာက္ တဲ့ႏွစ္ေတြ သင္ငရဲမွာခံစားရမွာ။….တဲ့။
တစ္ေန ့ေသာ မနက္ခင္းတစ္ခုမွာေတာ့ သာ၀တၳိျမိဳ ့အတြင္း ဆြမ္းခံၾကြရာ လမ္းခုလတ္မွာ အခန္းအတြင္းမွ အမ်ိဴးသမီးရဲ ့ နာက်င္ညီးတြားသံ ၾကားတယ္။ ညီးတြားသံကား သာမန္ မဟုတ္..အား.အမေလး .လုပ္ၾကပါဦး ေသပါပီ…ေတာ့…။ အား….နာ လိုက္တာ။ အား …အား …(က်ြတ္.. က်ြတ္ ..က်ြတ္.) ဆိုတဲ့ အသံ…။သနားစိတ္အျပည့္ရွိတဲ့ အရွင္အဂုၤလိမာလ၊ သနားစိတ္ေတြ ႏွလံုးသားမွ စီးသြား ယိုဖိတ္ လာတာနဲ ့အတူ ဒီခံစားေနရတဲ့သူမရဲ ့ ေ၀ဒနာကိုသိသြားတယ္။ သိတယ္ဆိုရင္ဘဲ-သတၱ၀ါေတြ အားလံုးဟာ ဒီလိုဒုကၡနဲ ့ေတြ ့ၾကံဳရတာ သဘာ၀- ဆိုတာ ႏွလံုးသြင္းရင္းနဲ ဘဲေက်ာင္းျပန္လာခဲ့တယ္ ။ျပီးေတာ့သူရဲ ့ သနားၾကင္နာမႈကို ဘုရားရွင္အား တင္ျပေလ်ွာက္ထားတယ္။ ဘုရားရွင္က အဲဒီကိစၥအတြက္ ေျဖရွင္းဖို ့ နည္းလမ္းေပးခဲ့ပါတယ္။ ေ၀ဒနာရွင္က သားမဖြားနိုင္လို ့နာက်င္ေနတာျဖစ္လို ့ အိမ္ကိုသြား ၊ သားဖြားခန္းအျပင္ဖက္ကေနျပီး -”ငါႏွမ - ငါသည္ အရိယာျဖစ္ျပီးကတည္းက သတၱ၀ါေတြရဲ ့အသက္ကို သတ္လိုတဲ့စိတ္ေစတနာနဲ ့ မသတ္ခဲ့ပါဘူး၊ ဤမွန္ကန္တဲ ့ ငါ့သစၥာ စကားေၾကာင့္ ႏွမရဲ ့ သားဖြားမႈ ေခ်ာေခ်ာမြန္မြန္ ဖြားနိုင္ပါေစသတည္း” လို ့ သစၥာျပဳ ဆုေတာင္းေပးလုိက္တယ္။ အား. အား.. ဆိုတဲ့ ညီတြားသံ အိုေကသြားပါတယ္။ အဲဒီကေနျပီး စလို ့ ခုေခတ္ထိ အဂၤုလိမာလ-သုတ္ဆိုတာ အေတာ္ေလး ေခတ္စားလာပါတယ္။ ေလးေလးစားစား ရြတ္ေလ့ ရွိၾကပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ေလးဘဲ မီးဖြားဖို ့လြယ္ကူတယ္ဆိုတာနဲ ့ရြတ္ေလ့ရြတ္ထရွိၾကတာ။ခုလို တကယ္ သနားၾကင္နာတတ္ပါလားလို ့ အရွင္အဂုၤလိမာလ အေၾကာင္း ဒီလိုသိၾကရင္ ပိုေကာင္းမွာဘဲ ထင္မိပါတယ္။

ခုေတာ့ ဆိုးတာ ေကာင္းတာ ေရာျပီး လုပ္ေနရင္ ဆိုးတာက နာမည္ထြက္ျပီး၊ ေကာင္းတာက ျမဳပ္ေနတတ္ ၾကပါတယ္။သဘာ၀လို ့ေျပာရေလမလား၊ တစ္ခါတစ္ခါေတာ့ ရွိတတ္ပါ့ရဲ ့။နာမည္အေတာ္ၾကီးသြားျပီ ဆိုရင္

အဆိုးေလးေတြ ကို ခြင့္လြတ္တတ္ၾကတာမ်ိဳး။ ကိုယ္ထင္ ကုဋင္ ေရႊနန္း( ေျခေလးေခ်ာင္း) ဆိုဘဲ။

ဒါနဲ ့စပ္လို စာခ်ဆရာေတာ္ တစ္ပါး ေျပာတာ သြားသတိရတယ္။ ပတ္လက္ကုလားထို္င္ေပၚက စာခ်ေနတဲ့ ဆရာေတာ္ ၊ အဲဒီ အခ်ိန္ ဧည့္သည္ ဒကာေရာက္ေပမယ့္ အခ်ိန္မေစ့ေသးလို ့ စာခ်ျမဲ ခ်ေနတာေပါ့။ ဒကာက မေနနိုင္တာနဲ ့ပဲ သူျမင္တဲ့ အတိုင္း တဲ့ ေလွ်ာက္တယ္။ ဆရာေတာ္ဘုရား ေအာက္က သကၤန္းစ လြတ္ေနတယ္ ဘုရား-တဲ့။ အင္း … ဒကာ! ေဟ.. စာခ်တာ မျမင္ဘဲ… ဟိုဒင္းကို ျမင္ရသလား…တဲ့။ ကဲ ေကာင္းတာ ၾကည့္တတ္ရင္ ေကာင္းတာ ျမင္မယ္၊ မေကာင္းတာ ၾကည့္တတ္ရင္ လည္းမေကာင္းတာကိုျမင္တာပဲေနာ….။ ျ

.
အရွင္အဂုၤလိမာလ-ရဲ ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္က ဒါတင္မကေသးဘူး၊ သူေျပာသြားတဲ့စကားေတြက ေမ့လို ့
မရတဲ့ စကားေတြ ၊ေမ့လို ့မျဖစ္တဲ့ စကားေတြ။ ပညာရွိ အစစ္ျဖစ္သြားျပီေလ။ ပညာရွိစကား
အပ္ဖ်ားေရစက္ အနက္ပင္လယ္- တဲ့ ။ေျပာသြားတဲ့စကားမ်ားထဲက စကားအခ်ိဳ ့ေျပာျပရမယ္ဆိုရင္-
အို-လူသားအေပါင္းတို ့ ! ငါ့..စကားကိုနားေထာင္ၾကပါ၊ နားေထာင္ျပီးရင္ ၾကိဳးစားၾကပါ။ ဒီေနရာမွာ သူ ့စကားဟာ သူ ျမတ္စြာဘုရား တရားနာျပီး ၊ က်င့္ျပီးလို ့ ရရွိခဲ့တဲ့ မဂ္ဖိုလ္တရားစစ္ကို နာယူခိုင္းတာပါ၊
ျပီးေတာ့ နာျပီးရင္လည္း နာရံုသက္သက္မဟုတ္ဘဲ၊ က်င့္ၾကံၾကိဳးကုတ္ အားထုတ္ၾကဖို ့၊ အထူးတလည္
တိုက္တြန္းတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္၊ တရားနာတယ္ဆိုတာ ပရိယတ္အဆင့္ပါ၊ ကိုယ္တိုင္တရားအတိုင္းက်င့္နိုင္မွ

ေဟာတဲ့သူ အက်ိဳးရွိမွာေပါ့။ တရားစာေတြ ဘေလာ့မွာ အမ်ားဆံုး ခုေတြ ့ေနရပါပီ၊ ဖတ္တဲ့ အခါတိုင္းလည္း

ေရးတဲ့ သူ အက်ိဳးရွိေအာင္ ေျပာတာေလးေတြ မွတ္သားျပီး အားထုတ္သင့္ပါတယ္။လိုက္နာသင့္ပါတယ္။

ျပီးေတာ့- သူ ဆက္ေျပာသြားတာက ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းေတြဟာ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းကို ခ်ဥ္းကပ္မိၾကဖို ့ တိုက္တြန္းတယ္။ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္း ဆိုတာဟာလည္း သုစရုိက္တရားကိုသြန္သင္ ေပးမည့္သူ၊ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္းတရားေကာင္းမ်ားကိုလမ္းညႊန္ျပသေပးမည့္ကို ဆိုလိုပါတယ္။

ဒီ ့အျပင္- မေကာင္းမႈ မလုပ္မိဖို ့အတြက္ ဥပမာေလးနဲ ့ေျပာသြားတယ္။ ေရေျမာင္းတူးေျမာင္း ေဖါက္သူ ေတြက ေရလိုခ်င္တဲ့ေနရာကို ေဖါက္ၾကတယ္။ ေလးျမားထုတ္လုပ္သူေတြက ေကြးေနတဲ့ ေလးျမားေတြကို ေျဖာင့္ေအာင္ျပင္ တတ္ၾကတယ္၊ လက္သမားမ်ားက ေကြးတဲ့အသားေျဖာင့္ေအာင္၊ ေျဖာင့္တဲ့အသားကိုေကြး ေအာင္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ကိုယ့္စိတ္ၾကိဳက္လုပ္တတ္ၾကတယ္၊ပညာရွိျဖစ္တဲ့ပုဂိၢဳလ္က၊ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းျဖစ္ ခ်င္တဲ့သူက မေကာင္းတဲ့ စိတ္မျဖစ္ေအာင္၊ ကိုယ့္စိတ္ကို ေကာင္းမြန္ေအာင္ ထိန္းနိုင္ၾကတယ္ ထိန္းနိုင္ ေအာင္ က်င့္ၾကတယ္။

ေနာက္ထပ္- ျမတ္စြာဘုရားကို ေက်းဇူးဆပ္စကားအေနနဲ ့ေျပာေသးတယ္၊ ျမင္းဆရာက ျမင္းကို
ၾကိမ္လုံုးနဲ (့သုတ္တယ္)၊ ဆုံးမတယ္ ၊ႏြားေက်ာင္းသားက ႏြားေတြက (နားကန္)ေခၚ ႏြားရုိက္တဲ့ ဒုက္နဲ (ဗ်င္းတယ္) ဆံုးမတယ္၊ ဆင္ဆရာက ဆင္ကိုခ်ြန္းနဲ ့ (ေပါက္တယ္)၊ ဆံုးမတယ္၊ ငါ့ကို ျမတ္စြာဘုရားရွင္က
ၾကိမ္လည္းမသံုး၊ နားကန္မပါ ၊ ခ်ြန္းကိုမကိုင္ဘဲ ငါ့ကို ပိုင္နိုင္စြာ ယဥ္ေက်းေအာင္ ဆံုးမသြားနိုင္တယ္။
ဘုရားရွင္ရဲ ့ေက်းဇူးတရားကို ရဲရဲတင္းတင္း ေဖၚထုတ္ခဲ့တာပါ။ ဒါလည္း မွတ္သားစရာ တစ္ရပ္ပါဘဲ။ ေက်းဇူးသိပံုေလးေပါ့။
ဒါ့ထက္ - လူေတြကို အားတက္သေရာ တရားအလုပ္မွာ ရွိေစခ်င္တဲ့  စိတ္  အျပည့္္၀နဲ ့ ေျပာခဲ့တာက-ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဘာမွန္းမသိ၊ခုဘ၀အေၾကာင္းလည္းမသိ၊ ေနာက္ဘ၀ဆိုတာလည္း မသိ၊အေၾကာင္းနဲ ့ အက်ိဴး ၊ အေကာင္းရယ္ အဆိုးရယ္လို ့မွ မသိတတ္ၾကတဲ ့သူေတြက ေမ့ေလ်ာ့ ေပ်ာ္ပါး ေသာက္စားရမ္းကား ေနတာကို အေကာင္းထင္ျပီး အခ်ိန္ကုန္ေနၾကတယ္၊ဆက္လုပ္ေနၾကတယ္။မတရားမွန္သမွ် ေကာင္းတယ္လို ့ သူတို ့ယူဆၾကတယ္။

အျမင္ရွင္းတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းမ်ားၾကေတာ့ - ရွိျပီးျဖစ္တဲ့ ေရႊေငြ ေက်ာက္သံပတၱျမားကို ဒါက စီးပြါးေရး၊ဒါက သားသမီးေရး၊ ဒါကကိုယ့္ဘ၀ လမ္းခရီး အတြက္ လမ္းစာရိကၡာ ဆိုတာကို ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာျပီး ပစၥည္းကို ေသခ်ာက်န အသံုး၀င္ေအာင္ အသံုးျပဳျပီး သိမ္းထား၊သံုးတတ္သလိုမ်ိဳး- ေကာင္းတဲ့ အျပစ္ကင္းတဲ့ လြပ္လပ္တဲ့ အလုပ္မွန္သမွ်ကို မေမ့ေလ်ာ့ၾကဘူး။ မေမ့ေလ်ာ့တာကုိ အေၾကာင္းျပဳျပီး စ်ာန္ရေအာင္ အားထုတ္မယ္၊ အဘိညာဥ္ရေအာင္အားထုတ္မယ္၊ မဂ္ဖိုလ္ရေအာင္အားထုတ္မယ္ ဆိုျပီး မေမ့ေလ်ာ့ၾကပါဘူး-တဲ ့။ ၾကည့္စမ္းပါ၊စကားေတြက သိပ္အဖိုးတန္တဲ့စကားေတြပါ။ သတိထားေနဖို ့ တိုက္တြန္းတာပါပဲ။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ အျမဲေျပာေလ့ရွိတဲ့ အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ ဆိုတာနဲ ့ တစ္ထပ္တည္း မဟုတ္လား…။

.

ေနာက္ထပ္ အပိုင္း ၃

ဆက္လက္ရႈစားၾကပါကုန္…

အရွင္ေတေဇာဘာသ

သုဒၶံ အတၱာနံ ပရိဟရ ႏၱဳ

.